JA luitjes ik ben er nog steeds en uiteraard nog steeds een niet roker.
Maar wel weer de nodige tests gehad.....
Zo moest ik laatst naar een crematie, dus heb ik mijn hondje ( kruimel) bij mijn dochter en schoonzoon gebracht. Anders zat ze zo lang alleen. ( ze is nu 127 dagen oud = ca4mnd)
Goed geregeld toch!!
Ben ik samen met mijn partner op de parkeerplaats van het crematorium aangekomen, gaat daar zowel zijn als mijn mobiele telefoontje.......
Mijn dochter in tranen aan de telefoon de pup was ontsnapt en zij luisterde niet naar hen, als ze haar riepen. Ik moest echt thuis komen want dit ging niet goed.
Dat laatste had ze mij niet eens hoeven vragen. Ik zat alweer in de auto opweg naar huis.
Maar daar moest ik wel 1 uur voor tijden....... dus....stress......
Thuis aangekomen zie ik dat mijn dochter de buurt al aardig gemobiliseerd had en zelf als zeer gestresd daar tussen in liep.
Dit is ook het doem senario van elke honden bezitter en van elke honden oppas. Het ontsnappen van een hond die niet naar je luisterd en dus ook niet reageerd op wat jij wilt.
Om een heel lang verhaal kort te houden, hebben we tot ca 20.00 - 20.30 uur s-avonds lopen roepen etc.
1x was ik zover dat ik haar kon zien. Ze was zeer gestresd... schichtig en bang.
Toen ben ik op de grond gaan zitten en heb haar geroepen zoals we dat ook op de pupie cursus deden. Dat was haar vertrouwd. Op het moment datze op het punt stond om naar mij toen te komen. Kwam daar een T....t die zo een haast had in haar auto voorbij rijden, dat hiervan de hond weer schrok en verdween.
Het taalgebruik die ik toen gebruikte zal ik jullie besparen.
Dus ... wat was wijsheid..... we zijn dus om ca 20.30 uur gestopt met zoeken. Ik ben toen naar huis gegaan.
Zeer gestresd, boos en moe, alle juiste ingrediënten om toch maar een sigaret op te steken.
Het feit dat ik maar 4 dagen langer niet rook dan dit beestje oud is, heeft mij o.a. ook geholpen om dan ook niet te gaan beginnen.
Maar het belangrijkste was toch wel, dat ik het wel een heel zwak argument vond om hierom te moeten gaan roken. Ik vond het eigenlijk helemaal niets met elkaar te maken hebben.
Ik had stress omdat ik mijn hond kwijt was, En ik had geen stress omdat ik niet rookte........
Ondanks al het verdriet van het verlies van mijn hond kon ik deze twee erg goed uitelkaar houden. En ik vind dan ook nog steeds, dat dit voor mij een heel belangrijk punt in het leer proces van het leven zonder sigaret was.
Het maakte voor mij veel duidelijk. Ik ben geen roker meer, en dat is een hele goede zaak.
Maar goed. thuis gekomen ben ik naar bed gegaan. ik had de wekker gezet om bij het eerste daglicht weer te gaan zoeken.
Maar echt slapen doe je niet je dommelt zo nu en dan even wat weg, meer niet.
Ca. 00.45 hoorde ik in de verte een hondje blaffen en kippen en hanen te keer gaan.
Even dacht ik dat lijkt mijn kruimeltje wel....... maar heb mij maar omgedraaid, want dat kan natuurlijk niet.
Een kwartier later ca 1.00 uur stond dat zelfde hondje onder mijn slaapkamerraam te janken ( ik slaap beneden) Ik kijk naar buiten en zie daar inderdaad mijn 4 maanden ouden hondje in de tuin staan kwispelen.
Ik heb haar naar binnen gehaald en eerst heel erg lekker geknuffeld, vervolgens mijn dochter gebeld, dat de hond terecht was.
Ook zij kon dat niet geloven en wilde haar dan ook nog even zien... nu waren het dan tranen van geluk omdat de hond weer terug was.
Ze stonk een uur in de wind was zo groen als gras. En had het heel erg koud.die kruimel van mij.
Dus even een lekker bad voor haar gemaakt en haar daarin gestopt. na 3x wassen was de vacht weer schoon. En de hond weer warm.
De volgende dag voor alle zoekers bosje bloemen gehaald.
Verder kon en kan ik er nogsteeds niet over uit dat een pup van 4 maanden 4 km gelopen heeft om haar weg naar huis terug te vinden. En het haar nog gelukt is ook.
Dus wat mijn kruimel hiermee goed verwoord heeft is toch wel, dat alles mogelijk is als je maar wilt.
fijne weekend allemaal
